'ना उमेद' मी कधीच नव्हते -
आडात नाही ते पोहऱ्यात शोधत होते
आणि हातात असतानाही गावभर हिंडत होते
ह्रदयात असुनही देवळात जात होते आणि
दगडासमोर डोके फ़ोडून जखमी मात्र होत होते
'ना उमेद' मी कधीच नव्हते -
तरीही जगण्यासाठी डोळेझाकून काहीतरी शोधत होते
डोळे झाकण्याची चुक माझीच असतानाही
ठेचाळणाऱ्या दगडालाच रागवत होते
प्रयत्न अपुरे असतानाही दैवावरच डाफ़रत होते
पण आळशीपणाने गोंजारलेल्या माझ्याच लहरी
मनाला आता मी सुनावणार आहे
की 'ना उमेद मी कधीच नव्हते -

